Voorzitters
Kees Rusman
1980-1983
Altijd zeer prominent aanwezig met zijn enorme karakteristieke stemgeluid; niet alleen op het veld tijdens training en wedstrijd, maar ook in kantine en bestuurskamer. Niet alleen een bekwaam bestuurder, maar ook een begenadigt spreker. Uitvinder van het Zwarte Gat Van RFC Haarleem (geen colts-team) en het ultieme lullebakken. De combinatie van die twee leverde op een Nieuwjaarsreceptie een spraakwaterval op waar op het end niemand meer iets van begreep, maar dit terzijde.
Een fly half die er wezen mocht, gespeeld in het Nederlands team en bij nog wat andere teams. Ook het eerste lid dat in het RFC Haarlem clubhuis trouwde met zijn Mieke.
Ook trouwens de eerste voorzitter die tijdens een trip aftreedt en de vice voorzitter meedeelt: jij bent vanaf nu voorzitter.
Loek van Wijk
1983-1987
In 1980 begonnen als secretaris en dan in staat van verwildering te horen krijgen: je bent vanaf nu voorzitter. Eigenlijk een voorzitter die liever op de achtergrond blijft. In deze periode is geprobeerd de vereniging te hervormen wat niet geheel gelukt is. Het was geen gemakkelijke periode omdat na de fusie heel langzaam de vereniging kleiner wordt, maar - dat is erger - ook het aantal jeugdleden terugloopt. Het voorzittersstokje wordt overgenomen door …..
Rokus de Groot
1987-1989
Naast werkzaamheden in de jeugdafdeling is deze ook penningmeester van de vereniging. Hij krijgt te maken met problemen met de stichting (HC Schoten – RFC Haarlem). Doorgaan is geen optie meer en het faillissement van de stichting volgde. RFC Haarlem is noodgedwongen 1 jaar te gast bij EHS. Verder is veel overleg gevoerd met de gemeente Haarlem en de curator. Het resultaat is uiteindelijk wel een eigen clubhuis.
Gerard Nijssen
1989-1991
Gerard heeft veel met Rokus de gesprekken gevoerd met de gemeente Haarlem en de curator over de stichting en hoe verder met RFC Haarlem. De jeugd is grotendeels verdwenen. Dat vergt veel van de voorzitter en het bestuur.
Job Baars
1991-1994
Job heeft geprobeerd de vereniging meer zakelijk te leiden en leden op hun verantwoordelijkheden aan te spreken. Hierin is veel energie gestoken. Daarnaast wordt ook de sponsoring voor het 1e team opgezet. Doel is om te promoveren naar de ereklasse. Hetgeen uiteindelijk is gelukt.
Sjouke Terpstra
1994-1996
Lange tijd in het jeugdbestuur gezeten, ook als voorzitter. Ook nu weer een moeilijke periode waarin is geprobeerd om het aantal jeugdleden uit te breiden. Overigens niet alleen bij RFC Haarlem, maar ook bij andere verenigingen gaat het niet goed met de jeugd.
Frank Bijlsma
1996-1997
Het gaat niet echt goed met RFC Haarlem. Frank kan het tij niet keren.
Evert Stegeman
1997-1998
Het gaat nog steeds niet echt goed met RFC Haarlem. Evert heeft geprobeerd de vereniging meer zakelijk te leiden en leden op hun verantwoordelijkheden aan te spreken. Hij heeft hierin veel tijd en energie gestoken. Doel was om de club nieuw leven in te blazen, hetgeen door verschil in opvattingen niet lukte.
Lambert van der Pols
1998-2001
Lambert moet gekenmerkt worden als een voorzitter a.i. die met Teun Plug het tij heeft gekeerd. Visie, vasthoudend, de rug recht en op zoek naar bestuurlijke ervaring. Een van de initiatiefnemers en geestelijk vaders van de jeugd. Zonder Lambert zou er vandaag de dag geen RFC Haarlem meer bestaan.
Alexander van der Heiden
2001-2006
Tijdens zijn voorzittersschap is de club financiël en organisatorisch weer op poten gezet. Dit gaf soms strubbelingen in de club. Maar als goed clubman wist hij dit altijd in goede banen te leiden en in combinatie met de opstart van de jeugdafdeling is dit de basis geweest van de spectaculaire groei die Rugby Club Haarlem momentel doormaakt. Daarnaast is Alexander op de voor hem karakteristieke (luidruchtige) wijze altijd een drijvende kracht geweest in het 2e team en dan vooral voor de 35÷ spelersgroep.
Michel Arends
2006-2010
Een voorzitter met charisma, hart voor rugby en mensen, netwerker, aanjager en leider. De afgelopen 4 jaar is met succes gewerkt aan de jeugdafdeling, de Raving Pumas, toename in aantal trainers/coaches, promotie van onze sport via clinics op basis en middelbare scholen, RTC en de make-over van ons clubhuis. Michel zal als eerste beamen dat dit alleen tot stand kon komen door de tomeloze inzet van zijn vele rugby vrienden en vriendinnen. Michel kan gelukkig nog altijd een goede balans vinden tussen spelen en besturen. Naast NRB bestuurslid jeugd heeft Michel nog immer tijd voor zijn Haarlemse rugbyclub.
René Berlemon